نسیم جنوب:

در چند سال اخیر شاهد رشد چشمگیر رسانه های استان اعم از نوشتاری و الکترونیکی بوده ایم ولی شهرستان دشتی از نداشتن یک رسانه پویا،تاثر گذار و فعال رنج می برد.رسانه ای که بتواند نقشی در توسعه این خطه ایفا کرده و روند توسعه این شهرستان را تسهیل و تسریع کندو در عین حال زبان گویای مردم در بیان مطالباتشان از مسئولین باشد. هرچند در مقاطعی، برخی سایت های اطلاع رسانی موسوم به سایت خبری و تحلیلی جهت انعکاس رخدادهای شهرستان بروی شبکه وسیع جهانی ظهور کردند اما نتوانستند کارنامه قابل ملاحضه ای داشته باشند و همگی پس از چند ماه فعالیت از فضای مبتنی بر بیت و بایت رخت بربستند. با این حال وبلاگ «دشتی ها» این خلاء را به نحو شایسته ای پر کرده است. وبلاگ دشتی ها قریب به 5 سال است که با نشاط و پر طراوت بار اطلاع رسانی شهرستان دشتی را به دوش می کشد وبا نگاهی تیز بین و بری از هرگونه جنجال سازی این رسالت خطیر را وجهه همت قرار داده است. به باور این قلم افرادی زیادی هستند که شهرستان دشتی را با وبلاگ دشتی ها می شناسند و از آنجائیکه نخستین وبلاگ فعال در شهرستان تلقی می شود ؛بنابراین مبالغه نکرده ایم اگر که مدیر(بلاگر)، وبلاگ دشتی ها را پدر وبلاگ نویسان شهرستان دشتی قلمداد کنیم. بلاگری که، همه این سال ها وبلاگش را در کافی نت های اقصی نقاط ایران و گاهی خارج از کشور بروز کرده است.

از این رو شایسته دادیم در بخش «یک بلاگ، یک بلاگر» به پای دغدغه های این بلاگر خردمند بنشینیم که در پی،تقدیم خوانندگان فرهیخته هفته نامه وزین نسیم جنوب می گردد:

نام وبلاگ:دشتی ها،نشانی وبلاگ:www.dashtiha.persianblog.ir

مدیر وبلاگ: محمد شاكري از دشتی (خورموج، کاکی، شنبه، کردوان، سرمک، چاوشی، بادوله، دشت زال، لاور ساحلی، سنا، کلل، کبگان، باغان، گنخک، درویشی، فقیه احمدان، مسیل ها، درازی، حمویی، گزدراز، عربی، فقیه حسنان، حناشور، چاهگاه، چمکور، مقاتل هلالی ها، لاور شرقی، شیخیان ها، بحیری، چاه حسین جمال، جبری، دشت پلنگ، وراوی و....

- چند سال است، وبلاگ نویسی می کنید؟

- از اوایل 82 وبلاگ نویسی را با همیاری دوستم مهندس لیراوی در اصفهان با وبلاگ "هوای تازه " آغاز کردم که مضمون آن حول هواشناسی سیر می کرد اما عمرش به درازا نکشید ولی وبلاگ دشتی ها را اواخر سال 83 ثبت و شروع به نوشتن آن کردم و رسما یه بلاگر شدم.

- چی شد به وبلاگ نویسی روی آوردید؟ و مصمم به ادامه وبلاگ نویسی شدید؟

- خیلی ساده، زمانی که با اینترنت رسما آشنا شدم پی یه چیزی بودم که منو همراه همیشگی اینترنت بکنه مدتی نیز با سایت هایی همراه بودم ولی از زمانی که با پدیده وبلاگ آشنا شدم همیشه برام جالب بود که میشه بی واسطه مطالبی رو ارائه داد که همه در این گستره چهانی می تونن اونرو بخونن و نظر بدن یه جورایی اونوقت ها مهیج می نمود که نوشته شما را یکی می تونه هزاران کیلو متر آنسوتر بخونه و از دیاری باخبر بشه که سالهاست حتی به اون سر نزده و تو می تونی حس نوستالژ یش رو تحریک کنی و ...و در ادامه نظرات ارزنده از اقصی نقاط جهان بود که مصصم به ادامه این راه شدم.

- نام وبلاگتون«دشتی ها» را چگونه انتخاب کردید؟

- بعد از بستن وبلاگ هوای تازه در پی راه اندازی وبلاگی برای استان بودم که بتونم گستره این خاک رو(استان بوشهر) همه جوره بشناسونم ولی بعد از یه مدت به این نتیجه رسیدم که نه وقت و نه اطلاعات من اجازه تنهایی کار کردن روی این مسئله رو می ده روی این حساب متمرکز شدم روی دشتی و یا به عبارتی از یه نمای لانگ شاتی رسیدم یه نمای کلوز آپی که هم بهتر میشناسمش و هم بهتر می تونم از اون بنویسم و این شد یه پروسه دیگه واسه پیدا کردن اسم که خیلی اسم ها از ذهنم رد شد ولی هیچ کدوم به نظرم به گیرایی و فراگیری "دشتی ها " نبود اسمی که بی واسطه شما رو می بره تو خود دشتی و همراه می کنه با دشتی ها هر جا باشند ...

- علت حلول «دشتی ها» بروی دنیای مجازی چه بود؟

- دلایل متعددی بود. ولی مینی مالیستی به سه علت اشاره می کنم: من سالها دانشجو بوده ام! درنقاط مختلف ایران از مشهد و تهران، کرمان و گرفته تا اصفهان و شیراز یعنی به عبارتی مدتی را در آنجا زیست کرده ام و در آنجا هرگاه از من ،دیارم را جویا می شدند کمتر فردی بود که بداند و این مرا دلخور می کرد که چرا دیاری که اینقدر بزرگان را در خود پرورش داده و همیشه دوران موثر بوده امروز در این عصر اطلاعات ناکجا آبادی محسوب می شود چون الدرادو و ماکاندو....

یاد دارم زمانی که به تازگی با اینترنت آشنا شده بودم یکی از دلمشغولی های اینترنتی من جستجوی واژگانی چون دشتی، فایز دشتی، خورموج و...بود که همیشه با کمترین خروجی ها مواجه می شدم و این بگونه ی خود محرکی بود برای شناساندن و تزریق اطلاعاتی از دشتی به خطوط جهانی شد این دغدغه مدتها با من بود که مجالی بیابم بتوانم دیارم را بهتر و بیشتر معرفی کنم...

دیگر اینکه می دانستم دیارم در اعصار مختلف بزرگانی داشته و در حال هم. با توجه به اینکه وجه مشخصه دشتی این عالم خیزی او هست خواستم به واسطه این فرهیختگان جامعه ام را بازشناسایی کنم و به دیگران معرفی کنم تا دشتی آنگونه که شایسته است معرفی شود...

- چه اهدافی را در وبلاگ نویسی دنبال می کنید؟

- در مورد خود وبلاگ نویسی که این فضای منعطف وبلاگ است که مرا با خودش همراه کرده اما در مورد هدف وبلاگ دوست داشتم و دارم بواسطه وبلاگ دشتی ها بتونم یه کامیونیتی دشتیاتی را در فضای مجازی تشکیل دهم تا از ین راه دشتی های ساکن کهکشان راه شیری بتونن بهتر با هم ارتباط برقرار کنند و بهتر همدیگر را بشناسند و یا باز بشناسند و با این حس حب دیار گامی بردارند در جهت اعتلا و توسعه پایدار دشتی… امری که در گام اول تا حدودی موفق بوده ولی گام بعد مستلزم قوت و بیس گام اول است.

- تا کنون چند پست در«دشتی ها» نگاشته اید؟

- بيش از پست 560

- آیا کامنت دیگر بلاگرها هم تاثیری در ادامه وبلاگ نویسی شما داشته است؟

- بی تردید موثر بوده هست و خواهد بود. این دیده شدن هر جایی که هستی می تونه موثر واقع بشه اینکه هستند کسانی که شما رو ونوشتاتون رو دنبال می کنن و حتما واسشون مهم بوده که اظهار نظر کردن حال اگه اون شخص خودش بلاگر باشه نظر می تونه نافذتر باشه که البته هم هست.همیشه معتقد بودم نظرات مثه ردپاهایی است که مخاطب با اون به شما می رسونه که چه از شما می خواد یا به عبارتی حتی می تونه به شما گرا بده که خواهان چیست.

- خاطره خوش یا ناخوشی هم از وبلاگ نویسی دارید؟

- خوشبختانه خاطرات خوشم بسیار و خاطرات ناخوشم اندک، بدترین خاطراتم زمانیست که سرویس دهنده وبلاگ برای ایامی فیلتر می شود! و بهر علت بالا نمی آید و اون روز عذای عمومی منه، اما به طور ویژه زمانی که به واسطه وبلاگ با یکی از فرهیختگان دشتی و استان در این کره خاکی آشنا میشم اون از خوشترین خاطرات من میشه امری که بارها و بارها اتفاق افتاده و می افتد.

- اولین پستی که در وبلاگتون بارگزاری نمودین چه نام داشت و درتاریخی بود؟

- سلام به دشتی

سلام به آنها که ساکن دشتی هستند

سلام به آنها که اهل دشتی هستند

سلام به أنها که متولد دشتی هستند

سلام به آنها که اصليت دشتی هستند

سلام به آنها که با لهجه دشتی صحبت مي کنند

سلام به آنها که شهرتشان دشتی است.)24 اسفند 1383(

- به نظر شما هرکسی میتوانید اقدام به ایجاد وبلاگ کند؟

- حتما، فقط به این امر واقف شده باشد که می تواند مطلبی و یا عکسی را برای دیگران بگذارد که می تواند مثمر ثمر واقع شود در افزایش بینش و نگاه مخاطب،باید به جمع بلاگر ها بپیوندید چرا که شاید و حتما افرادی منتظر وبلاگ اوست و جستجوگر مطالب و عکس هایی که او آنرا دارد.

- 5 وبلاگی برتر از دید شما:

- مهار بیابان زایی

http://www.darvish100.blogfa.com

آموزش زبان ایتالیایی

http://italianlerning.blogfa.com

دیده بان محیط زیست

http://jamshidi6.blogfa.com

حشره شناسی

http://aent.persianblog.ir

پاپ تک

http://www.ardal.blogfa.com

- پر طرفدران ترین و به عبارتی پر مخاطب ترین پست های وبلاگتون کدام پست بوده است؟

- دو تا از پست ها تا کنون پرمخاطب ترین ها بوده یکی پستی که لیست جامعی از فرزندان فرهیخته دشتی را در آن نوشتم و پستی که لینک های برای دانلود مجموعه ی صدای استاد جهانبخش کردی زاده رو در آن پست قرار دادم.

- اسامی و نام های ذیل چه واژه یا جمله ای را بر ذهن شما تداعی میسازند؟

دکتر حسن حسن زاده: الگویی برای فرزندان استان بوشهر (از او در آینده بیشتر خواهیم شنید)

حجت الاسلام پورفاطمی: دوست داشتنی (از او انتظارات فراوان است اما..)

دشتی: بزرگه و من مدیونشم (از اینکه در آن زاده و بزرگ شده ام افتخار می کنم/همیشه به سه اصل افتخار خواهم کرد: شیعه ام،ایرانی ام و دشتیاتی ام)

دکتر عبدالمجید مصلح: پدر آی تی استان بوشهر (من او را "مردی برای تمام فصول" می شناسم)

حاج علی مرادی: پدر شعر محلی استان بوشهر (با نگاه به او می توان به اعماق دشتی رفت)

سید محمد رضا هاشمی زاده: بزرگمردی که باید قدرش را بیشتر بدانیم (نام او را گذاشتم هوشنگ مرادی کرمانی ما، البته او خود قله ی دیگر است)

هفته نامه نسیم جنوب: بهترین هفته نامه استان بوشهر (منتظریم به روزهای اوجش بازگردد روزهایی که در تهران،اصفهان و.. همه ی بزرگان نسیم رو پیگیر بودند)

دکتر سید کمال الدین شهریاری: مرد سیاست (لیاقتش بالاتر از اینجاست که هست)

دکتر سنایی دشتی: دایره المعارف به معنای واقعی (باید به عنوان چهر های ماندگار ایران معرفی شود پیشنهادی که آنرا مطرح کرده ام بارها)

استاد دادابه: استاد،استاد شجریان (دیارم مردان بزرگ بسیار دارد اما مردان شهیر اندک، بسیار ناشناخته )

- و کلام آخر؟

- عمیقا اعتقاد دارم باید از من بگذریم و به ما برسیم، زندگی مشروطه را گوشه ی بیاویزیم، زدوران اماها و اگرها فاصله بگیریم ،از این خمودگی جمعی و بی تفاوتی رسمی قدری بکاهیم. بدین سان غنی تر، پرمغزتر، پیچیده تر، شادمان تر و روشن تر از زمانی می شویم که قید و بند زندگی روزمره دست پایمان را بسته است. در این حال افتخار ما آینده ای است که با هم می سازیم....این سرلوحه قرار بدیم که همیشه یه راهی هست اگه باهم متحد باشیم.

درود بر شما و هفته نامه نسیم جنوب.

برای این یادداشت هیچ نظری وجود ندارد.

	*نام:
	ایمیل:
	*متن:
	*کد امنیتی: